MT’s willen beter samenwerken, maar komen niet aan richting geven toe
Veel MT’s die wij spreken, zeggen ongeveer hetzelfde:
“We werken hard. Iedereen neemt verantwoordelijkheid. En toch voelt het alsof we steeds achter de feiten aanlopen.”
Het probleem zit zelden in inzet of intentie.
Het zit in gebrek aan ruimte om samen te denken.
Hard werken is niet hetzelfde als goed samenwerken
In veel organisaties is het MT vooral bezig met:
- operationele vraagstukken
- ad-hoc beslissingen
- lopende dossiers
- escalaties die vandaag opgelost moeten worden
Dat is begrijpelijk. De druk is hoog en de agenda vol.
Maar ongemerkt verschuift het MT daarmee van een richtinggevend team naar een coördinerend overleg.
Niet omdat men dat wil, maar omdat er simpelweg geen tijd wordt genomen om:
- gezamenlijk vooruit te kijken
- keuzes te herijken
- afspraken te maken over hoe je samenwerkt
- eigenaarschap en verantwoordelijkheden scherp te krijgen
Het gevolg: versnippering en energieverlies
Wat we dan zien, zijn herkenbare symptomen:
- Besluiten worden genomen, maar niet consequent doorleefd.
- Iedereen trekt aan zijn eigen verantwoordelijkheid, maar het geheel raakt uit beeld.
- Afstemming kost steeds meer tijd.
- Er ontstaan eilandjes, zonder dat iemand dat zo bedoeld heeft.
- Het MT voelt druk, maar mist grip.
Niet omdat de samenwerking slecht is,
maar omdat richting geven geen vaste plek heeft gekregen.
Samenwerking verbetert niet door harder praten, maar door beter kijken
Veel MT’s denken dat betere samenwerking betekent:
“Meer bespreken”
“Duidelijker communiceren”
Maar echte verbetering ontstaat vaak door iets anders:
- samen vertragen
- patronen zichtbaar maken
- expliciet maken wat impliciet is geworden
- keuzes durven maken in focus en prioriteit
Dat vraagt geen zware trajecten.
Wel een moment van aandacht, structuur en rust.
Waarom een MT-dag vaak precies is wat nodig is
Een goed begeleide MT-dag is geen heisessie en geen therapiesessie.
Het is een functionele tussenstop waarin het MT:
- uit de waan van de dag stapt
- samen kijkt naar hoe het werk écht loopt
- scherp krijgt waar energie weglekt
- concrete samenwerkafspraken maakt
- weer richting en samenhang ervaart
Niet groots of meeslepend, maar helder en praktisch.
Juist daardoor wordt het daarna lichter.
Beter samenwerken begint met ruimte maken
MT’s hoeven niet méér hun best te doen.
Ze hoeven anders te kijken naar hoe ze samenwerken.
Niet vanuit wat er mis is, maar vanuit de vraag:
Waar hebben wij als MT te weinig ruimte genomen om richting te geven?
Dat ene inzicht kan al veel in beweging zetten.
Reflectievraag
Als jullie eerlijk kijken naar de afgelopen maanden:
- Wanneer heeft het MT voor het laatst bewust tijd genomen om samen vooruit te denken?
- En wat zou er gebeuren als dat wél structureel ruimte krijgt?










