De beste strategie voelt niet als een plan, maar als richting

Veel organisaties hebben een strategie.

Soms als een document of slideshow, soms als een jaarplan, soms als een lijst doelen.

En toch hoor je in de praktijk vaak:

• “We zijn er te weinig mee bezig.”
• “Het leeft niet in de organisatie.”
• “Iedereen doet zijn best, maar niet per se dezelfde kant op.”
• “Het voelt als iets wat erbij komt.”

Dat is pijnlijk, maar ook logisch.

Want strategie werkt pas als het mensen helpt in het dagelijks werk.

Waarom strategie soms voelt als iets extra’s

In veel organisaties is strategie vooral:

• een document;
• een set doelen;
• een verzameling initiatieven.

En ondertussen vraagt de dagelijkse operatie het meeste:

• klanten;
• issues;
• overleg;
• ad hoc beslissingen.

Dan wordt strategie iets waar je aan toekomt als je tijd hebt. En die tijd is er zelden.

Richting is het begin; het plan maakt het uitvoerbaar

De beste strategieën zijn niet per se de meest uitgebreide plannen.

Het zijn strategieën die eerst voelen als richting:

• we weten waar we naartoe willen;
• we weten wat we wel doen en wat niet;
• we begrijpen waarom die keuzes kloppen.

En juist die richting vertaal je vervolgens naar een plan:

• doelen;
• initiatieven;
• acties;
• eigenaarschap;
• een ritme van bijsturen.

Het plan is dan geen extra laag, maar de praktische uitwerking van duidelijke keuzes.

Een plan werkt alleen als het keuzes bevat

Veel plannen lopen vast omdat ze te veel tegelijk willen.

Als alles prioriteit heeft, heeft niets prioriteit.

Een uitvoerbaar plan vraagt daarom om scherpte:

• wat doen we nu;
• wat doen we later;
• en wat doen we niet.



Dat geeft rust; omdat mensen weten waar ze hun tijd en energie aan mogen besteden.

Richting vraagt ruimte

Een strategie kan nog zo goed zijn, als er geen capaciteit is blijft het toch theorie.

Daarom is strategie nooit los te zien van hoe werk is georganiseerd:

• processen die onnodig ingewikkeld zijn;
• onduidelijke rollen;
• overleg dat veel tijd kost;
• systemen die extra werk creëren.

Je kunt geen koers varen als de motor continu overbelast is. Ruimte maken hoort dus bij strategie.

Richting vraagt betekenis

Richting is niet alleen zakelijke logica, het is ook zingeving.

Mensen floreren als ze begrijpen:

• waar het grotere doel zit;
• hoe hun werk bijdraagt;
• waarom het ertoe doet.

Dat gebeurt niet door slogans, maar door de vertaling naar het dagelijkse werk.

Leiderschap maakt strategie zichtbaar in gedrag

Richting wordt pas echt als leiders:

• keuzes herhalen en bewaken;
• prioriteiten expliciet maken;
• ruimte geven voor eigenaarschap;
• en regelmatig terugkoppelen, wat leren we, wat stellen we bij.

Niet controleren om te controleren, maar sturen zodat het plan blijft leven.

Reflectievragen

• Als je morgen alle documenten weglegt, is de richting dan nog helder?
• Welke keuzes zijn scherp, en welke blijven impliciet?
• Welke 3 acties of initiatieven verdienen nu echt focus?
• En wat vraagt dit van hoe jullie werk, samenwerking en leiderschap hebben ingericht?

Wil je dat strategie in jullie organisatie weer richtinggevend wordt, en tegelijk leidt tot haalbare acties?

Ik denk graag mee over hoe je koers, ruimte en intrinsieke motivatie vertaalt naar een plan dat wél uitgevoerd wordt. Plan gerust een vrijblijvende kennismaking.